Ziekenboeg

20160217_223908

Mijn oprechte excuses voor het lange wachten op een nieuwe blog.

Sinds vorige week waren de jongens ziek en in dat weekend ben ik goed ziek geworden. Gelukkig ben ik op een vervelende hoest af van de griep.

Helaas ging het woensdag weer mis, dit keer niet met mij, maar met mijn lieve Jamie

Om 12u was de school van Jamie uit, in de ochtend had hij zijn step meegenomen naar school, en daarmee kwam hij ook mee naar buiten. Op het moment dat hij richting het hek reed is hij gevallen. Ik heb het niet gezien helaas maar hij had een wondje aan zijn neus en bovenlip.

Hij huilde meteen, even naar binnen gegaan en we zijn naar huis gegaan. Onderweg huilde hij wel maar hij gaf geen pijn aan toen ik het vroeg, het was meer de schrik. Thuis aangekomen even een lekker broodje gegeten en worstje en heeft hij lekker gespeeld aan tafel.

Om 14:00 zijn we naar mijn moeder gegaan, omdat we om 15:00 bij de logopedie moesten zijn brechten we Liam even naar daar, Jamie ging op de bank liggen en vond hem wel wat witjes, maar weer gaf hij geen pijn aan.

Bij de logopedie was het meer een intake en heeft Jamie lekker gespeeld. Toen we thuis kwamen werd ook Liam net gebracht, ondertussen was manlief ook al thuis en lag ziek op bed.

Jamie ging ineens ook naar boven en ging slapen zei hij, het was 16:00, heel raar voor zijn doen. Maar ik liet het even. Rond etenstijd wilde ik hem wakker maken en laten eten. Wakker werd hij niet en zei dat hij wilde slapen omdat hij moe was. Tot hij ineens zei dat hij ook hoofdpijn had gingen mijn alarmbellen af. Ik heb de huisarts gebeld en de assistent zei dat ze naar hem wilde kijken. Snel jamie gepakt om 18:00 te halen voordat de huisarts weg was. Daar aangekomen even moeten wachten. Jamie werd onderzocht en omdat hij twijfelde over zijn oortje of daar bloed in zat moesten we naar de SEH. Dat wil je nou echt niet horen als moeder zijnde.

In de auto gestapt en meteen mijn moeder gebeld, zij zou rijden zodat ik jamie in de gaten kon houden. Onderweg zakte hij ook steeds weg en gaf nauwelijks reactie.

IMG_20160217_235105

Niet te spreken over het ziekenhuis maar in totaal 2,5 uur gewacht tot wij de verlossende woord kregen dat we moesten blijven omdat jamie misschien wel een gaatje in zijn oor zou hebben. BAM …. Dan schrik je en moet je je groot houden voor je kind. Gelukkig mocht ik blijven bij hem en werd jamie om de 3 uur wakker gemaakt en onderzocht.

De volgende ochtend zou de neuroloog komen en de kno-arts. Nauwelijks geslapen natuurlijk met die bedden en die zusters die steeds jamie onderzoeken. Jamie zat aan de monitor vast en elk 3 uur kwamen ze ook zijn bloeddruk opmeten.  We lagen met zijn tweeën in een 4 persoons kamer, dus de privacy en rust hadden we wel.

In de ochtend werden we al vroeg gewekt omdat de neuroloog er was. De testen die hij deed waren al goed, jamie zou voor zijn doen niet in de scan hoeven. Maar als de kno-arts dit wel zou willen is dat zijn beslissing. Pas om 11:55 mochten we naar de kno-arts maar stonden binnen 5 minuten alweer buiten. Hij zag niks verontrustend alleen 2 bloed wondjes maar die waren dicht. We kregen groen licht om naar huis te gaan!! JOEPIE …. maar bij aankomst in zijn kamer voelde de zuster dat hij erg warm was en jahoor 39 graden. Nu was het weer onzeker of we mochten gaan. Opnieuw overleggen met neuroloog en kinderarts. Na een half uur kregen we alsnog groen licht dat we naar huis mochten. Met verplichte rust van 4 dagen. Papa kwam ons al snel halen en waren we heerlijk thuis. Liam was op school en ik ben hem gaan halen. Toen hij me zag was hij zo overstuur en zei steeds mama mist, mama mist.

IMG-20160218-WA0019

Jamie heeft nu al vakantie en wordt verwend door zijn klas met mooie tekeningen, kaartjes en cadeautjes waar hij echt blij van wordt.

Heb veel berichtjes gekregen echt super lief van iedereen. Dit weekend ga ik ook niet veel doen, alleen wat visite voor Jamie komt langs.

 

Facebooktwitter

Hallo

Volg mij
Facebooktwitterinstagram
Archief