Persoonlijk | ‘nieuw’ huisje, boompje, beestje??

In deze blog zal ik jullie meenemen naar ons, niet bedoelde, zoektocht naar een huis.
De periode dat we een nieuwe huis gekocht hadden, en het verkopen van ons huis heeft heel lang geduurd.
De blog zal ik daarom in delen plaatsen, zodat je niet teveel achter elkaar hoeft te lezen.

Al een tijdje waren Jerry en ik aan het kijken op Funda naar huizen.
Niet omdat wij opzoek waren naar iets, maar gewoon omdat we het leuk vinden om rond te kijken.

Wij zijn heel eerlijk geweest naar elkaar, want zeg nu zelf, we wonen hier nu ook heel goed.
Vijf slaapkamers, kantoor een washok en een grote oprit waar 2 auto’s kunnen staan.
Maar toch iets in mij zei dat ik eens wat anders wilden.

We hadden al eens eerder een woning bezichtigd, maar dat had absoluut niet de wauw factor en ik zag ons er echt niet wonen.
Nadat we dat huis bezichtig hadden waren we wel al meer over uit dat we toch iets anders wilden.
Ook al zagen we vaak een huis op Funda die ‘iets’ had, we belden nooit naar de makelaar om een afspraak te maken.

Tot we hét huis zagen.
Ik kan het me even niet meer herinneren wie het huis nou gevonden had op Funda, maar ik was wel meteen verliefd.
Daarop belde ik de volgende ochtend direct naar de makelaar.
De assistente die opnam moest een beetje lachen, want er hadden veel mensen gebeld om een afspraak te maken.
We hadden een afspraak gemaakt voor een donderdag (ik belde op een dinsdag).

Een half uur later belde de makelaar mij terug.
Want er was iemand uitgevallen voor dinsdag middag, en er werd gevraagd of wij wilden komen kijken.
Na overleg hebben we dit meteen aangenomen en hadden we in plaats van donderdag, dezelfde dag plek om te kijken naar het huis.
De kinderen zaten i.v.m. corona thuis, dus we moesten voor die dag oppas regelen.

De bezichtiging

Aangekomen bij het huis, we drukte op de bel maar er deed niemand open, en we waren echt op de juiste tijdstip bij het huis.
Na ongeveer 3 minuten wachten kwam de makelaar aangelopen, samen met een doos handschoenen.
Door de situatie van Corona, waren de bezichtigingen anders dan we gewend waren.
Dus voordat we naar binnen gingen moesten we eerst handschoenen aan.

De makelaar was zeer enthousiast en wij vonden het zeer spannend.
Wij waren dan ook de eerste mensen die het huis gingen bezichtigingen, voor die middag waren er nog vier andere bezichtigingen gepland.

Eerste indruk

Het moment dat we binnen stapte in het huis was heel apart.
Dat is heel moeilijk om te omschrijven, maar het was direct een gevoel van: in dit huis wil ik wonen en dit huis moet ik hebben!

Dit gevoel had Jerry dus ook, alleen dat hadden we niet direct naar elkaar uitgesproken.

De tijd van een half uur ging echt enorm snel voorbij, we waren net klaar en de volgende kijkers drukte al op de bel.
Wat wel heel ongemakkelijk was.
We gingen naar huis en waren onderweg richting de kinderen alleen maar aan het praten over het huis, wat ook de hele dag verder in ons hoofd heeft gezeten.

s’Avonds gingen we er samen even goed voor zitten en hebben we er heel goed over gepraat.
De waarom ja en de waarom niet kwamen aan bod.
Al snel was het voor ons duidelijk, we gaan een bod doen op het huis.

We gingen naar bed met in ons hoofd, morgen zullen we een bod plaatsen op een woning!

To be continued …

Facebooktwitter

Hallo

Volg mij
Facebooktwitterinstagram
Archief